بخش سوم از کتاب (خاطرات یک بسیجی)

دردمندان میگریند(واحد منکرات نیروی انتظامی وزراء):خیابانهای شمالی تهران را بسرعت سپری کرده،و به منکرات رسیدم.باران پاییزی ملایمی در حال باریدن بود.حال عجیبی داشتم.نمیدانستم قرار است با چه حادثه ای روبرو شوم. اتومبیل پیکان خودراجلوی درب نگهبانی ،متوقف کردم و سرباز نگهبان را صدا زدم.حکم عملیاتی خود را بوی نشان دادم و درحالی که مجوز قانونی ورود با وسیله نقلیه بداخل را نداشتم،امّا سرباز نگهبان با دیدن چهره منقلب و عبوس و عصبانی من،جراّت پرسیدن از من را بخود نداد،و من با سرعت ماشین را بداخل هدایت نمودم و بسرعت از ماشین پیاده شده و بسمت اطاق افسر نگهبان روان شدم.

سرهنگ با دیدن سرعت عمل من،لبخندی از سر رضایت به لبانش نقش بست،و بلافاصله در عرض چند دقیقه و یا شاید چند لحظه،با اشاره به گوشه دیگر اطاق که دختری در آن ایستاده بود،مرا به آن دختر معرفی کرده،و به من اشاره معنی داری کرد که باید این دختر را با خود از منکرات خارج کنم.جمله کوتاهی هم در گوش من زمزمه کرد که در راه ،من خواهم فهمید که جریان از چه قرار است.

بعد رو به دختر کرد و گفت:

ـ حواستو جمع کن!این حاج آقا از دوستان بسیار گرامی بنده است.یادت باشه که سعی کنی دوباره اینجا راهت نیافته!دعا به جون این حاجی بکن که ضمانتو کرده،وگرنه...!

مراسم ۱۶ آذر امسال ،متفاوت از سالهای گذشته!!!جنبش دانشجویی،امسال مراسم روز دانشجو را در حالی برگزار کرد که این مراسم نه تنها اعتراضی فراگیر برای بدست آوردن حق بیان آزاد در محیط دانشگاه،آزادی دانشجویان زندانی،محاکمه عاملان فساد اخلاقی در دانشگاه زنجان،پایان سلطه نیروهای حراست و بسیج و لباس شخصی ها از محیط دانشگاه،لغو احکام انضباطی برای دانشجویان ستاره دار،پایان اخراج استادان برجسته از دانشگاه و بازگرداندن آنها به محل خدمتشان،مینمود فرا رفته و دانشجویان پا را از اینها فراتر گذاشته و خواهان پاسخگویی حکومت به حقوق از دست رفته ملّت ایران در بابهای آزادیهای فردی و اجتماعی،پرونده اتمی و آینده تحریمهای جهانی علیه ایران،مشکلات اقتصادی و سیاسی،پایان دیکتاتوری ولایت فقیه،حقوق برابر زن و مرد و آزادی زندانیان سیاسی و فعالان مدنی ،فعالان کارگری،فعالان جنبش زنان،سیاستهای غلط خارجی دولت،مبارزه با فساد دستگاههای دولتی و حکومتی،شدند.دانشجویان دانشگاه شیراز با فریاد((خامنه ای پینوشه،ایران شیلی نمی شه))یکبار دیگر با مخالفت با ولایت فقیه و قدرت مطلقه خامنه ای،خواستار پایان استبداد مذهبی و تحولات عمیق اجتماعی و سیاسی در ایران شدند.آنها